Taniec niski, czyli Basse danse jest tańcem dworskim. Tańczony jest on w tempie umiarkowanym i metrum dwudzielnym, wykonywany w parach. Powstał on około roku 1400 na terenach między Włochami, Francją i Hiszpanią. Na wielu dworach Europy był bardzo popularny szczególnie na przełomie XV i XVI wieku. Taniec ten w Hiszpanii nosił nazwę baja danza, we Włoszech bassadanza, w Niemczech Hoftanz.
Taniec niski to powolne, posuwiste i pełne dostojności kroki. Nie były one ustawione w sztywnym schemacie. Dzięki temu taniec mógł się coraz bardziej rozwijać. Główne elementy tańca wywodziły się ze starszych, średniowiecznych tańców. Jeden z nich to carole. Taniec niski zapożyczył z carole sempio- krok prosty, doppio- krok podwójny, Riverenza- ukłony, ripresa- krok w tył, i inne. Taniec ten i jego kombinacje mógł ulegać zmianie, w zależności od mody oraz regionu w którym się go tańczyło. Instrumenty orkiestry, która akompaniowała tancerzom były różne: lutnie, harfy, bębenki, dudy, organy, trąbki i inne.
Brak komentarzy.
Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.